Muziek heeft altijd eigenlijk wel een plaats in mijn leveningenomen, maar het laatste jaar ofzo werd het pas echtbelangrijk. Het beinvloedt mijn stemming echt enorm (positief ofnegatief). Mijn muzieksmaak is in het laatste jaar wel ongeloofelijkveranderd. Eerst luisterde ik veel naar Lifehouse (beetje zeiknummers,maar wel mooi =P), toen Relient K (nog steeds niemand die ze kent, maarooit zullen ze ook Nederland veroveren XD), en nu luister ik vooralveel Nightwish, maar eigenlijk heel veel verschillende muziek.

Eigenlijk kan je wel zeggen dat ik met mn muzieksmaak mee ben veranderd (of andersom, ligt eraan hoe je t bekijkt). In het afgelopen jaar ben ik veranderd, ook al weet ik niet precies hoe, en of het goed is of niet… Ik ben in ieder geval ietsje minder verlegen geworden, dat vind ik al heel wat =P

Maargoed… Ik heb hier een paar liedjes gezet… Als je ze wilt luisteren kan je ze hier dus loaden
Ik blijf het allemaal wel goede nummers vinden, al zijn sommige niet helemaal meer mijn smaak [a]

Download lifehouse_where_i_want_to_be.mp3
– Liedje van lifehouse, luisterde ik rond april 2006 heel veel naar

Download relient_k_who_i_am_hates_who_ive_been.mp3
– zomervakantie ^^ sinds toen ken ik al die songteksten van relient k uit mn hoofd =P veel te veel geluisterd

Download audioslave_be_yourself.mp3
– deze herfst… en met sinterklaas cd gekregen =D

Download nightwish_ever_dream.mp3
– Nightwish… luister ik op het moment veel =D

    Death
Is just
The beginning of something new
Something we don’t know

Death
Is just
A silent haven
Rest after your life on earth

Death
Is just
Nothing to fear
‘Cause it can’t be worse than living

De laatste tijd denk ik best vaak na over de dood. Wat is de dood precies?
Ben je dood als je lichaam ermee ophoudt, of pas als ook je geest of ziel het opgeeft? Als je van dat eerste uitgaat, ben je er dus nog wel als je dood bent. Je hebt alleen geen materiele kant meer. Maar blijft je geest daarna op aarde, of gaat die naar een of andere bijzondere plek: een andere planeet, een andere dimensie, de ruimte in, of onder de grond.
Als je pas dood zou zijn als je geest weg is, weet niemand wanneer je echt dood bent (als er tenminste zoiets als een geest bestaat). Misschien kan de geest maar 24 uur zonder lichaam ‘overleven’ en sterft de ziel dan ook af.

Wetenschappelijk gezien ben je dood als je lichaam geen hersenactiviteit, reflexen, hartactiviteit (of hoe je dat ook noemt) en nog wat dingen vertoont. Dat is meetbaar, en makkelijk aan te geven. Toch vraag ik me af of je dan echt weg bent, of dat je alles wat er op aarde gebeurt nog ziet.

Soms lijkt de dood me heel rustig. Je hoeft je nergens meer zorgen over te maken, je voelt niets meer, niemand kan je kwetsen, en nog iets, je kan zelf ook niemand kwetsen. Toch denk ik niet dat de dood beter is dan het leven. De dood is vast heel saai, en als er zoiets is als een hemel zit die nu vast al stampvol, na al die jaren. Stampvol, met allerlei mensen die je niet verstaat, want ook mensen uit andere landen komen in de hemel.  Hier op aarde is het tenminste nog rustig, en hier zijn allemaal mensen om mee te praten en lol te hebben. Voorlopig ga ik hier nog niet weg, de hemel moet nog maar even wachten =P

Every timeI feel lonely
When I feellike nobody cares
You’rethere
Making mefeel
Like I’mnot alone

Every timeI don’t know what to do
When everythingjust doesn’t seem right
You’rethere
Helping me
Witheverything you can help me with

Every timeI’m sad
When I don’tsee good things of life
You’rethere
Showing me
How it is to have a friend like you

Dit gedichtje is niet van mij, maar van Folkert

I’m here,
in the classroom
in my bubble of music
I can see lips moving
but I can’t hear the words.
this is how I feel sometimes
lonely

There’s nopoint
No point indreaming
When thesubject of my dreams
Has leftlong ago
When I’mabsolutely sure
That dreamsare only illusions

There’s nopoint
No point inwaiting
When I know
You won’treturn
Wheneverything around me
Hascrumbled

There’s nopoint
No point inliving
Whenthere’s no one to live for anymore
When theonly thing that’s left
Is a memory

Dus nu ben ik gedichten gaan schrijven. Eindelijk een manier gevonden om m’n gevoelens een beetje te uiten zonder het direct aan mensen te vertellen.

Eigenlijk was ik wel een beetje jaloers op alle mensen om me heen de laatste tijd. Iedereen tekent, schrijft, dicht, of doet andere crea dingen, terwijl ik niks kon. Maar nu heb ik het dichten dus uitgevonden. En ik heb positieve reacties gekregen, dus het kan nooit dat ik heel erg slecht ben.

Ik vind het dus wel heel fijn dat ik in gedichten mijn emoties kwijt kan. Ik heb wel gemerkt dat ik geen hele blije gedichten kan schrijven, iig nu niet, maar dat komt misschien nog. Het ligt gewoon aan mijn stemming. En geloof het of niet, maar nu ben ik gelukkig, blij, en depri tegelijk.
Ach. Voorlopig zorgt het voor inspi, en ik denk dat het over een paar dagen wel weer weg is (de depri kant dan, de rest wil ik graag nog even houden )

-xXx- Minki

Thinking
Of you
Your smile
Your eyes
Your kind words

Dreaming
Of you
How you’d love me
Like I love you
Dreaming of something that’ll never happen

And I know
You’ll never see me that way
But I keep on hoping
Until even my last bit of hope
Has left forever

Dreams
They don’tcome true
Never
Not for me

Dreams
They arelike fairytales
Happy
But notreal

Dreams
Theycrumble to dust when I wake up
And when Irealize
It’ll neverbe like that
I cry

Everything I love
Crumbles
Falls to pieces
Fades until I can’t see it anymore

Everything I do
I can’t see the point
The point of doing the things I do
The point of living this life

But still
I don’t give up
I don’t let my feelings take over me
‘Cause I know that when I do

I’ll die
Of pain